Çömlekçilik, kili kap ve nesnelere şekillendirir, ardından şekli kalıcı hale getirmek için fırınlar. Kil gövdesi toprak seramik, taş seramik veya porselen olabilir. Her biri farklı bir sıcaklıkta olgunlaşır ve çömlekçi çarkında veya elde farklı davranır. Toprak seramik gözeneklidir ve düşük sıcaklıkta pişirilir. Taş seramik yoğun ve dayanıklıdır. Porselen beyaz, yarı saydamdır ve kolayca çöktüğü için şekillendirilmesi zordur.

Elle şekillendirme, sıkıştırma tekniğiyle yapılan kapları, sarmal tekniğini ve levha tekniğini kapsar. Çömlekçi becerisine sahip olduktan sonra, çömlekçi çarkında yuvarlak ve simetrik formları daha hızlı elde eder. Şekillendirme işleminden sonra, parça deri sertliğine kadar kurur, kenarları düzeltilir ve ardından tamamen kuruyana kadar kurutulur. Bisküvi pişirme olarak adlandırılan ilk pişirme, kili sertleştirir. Ardından sır uygulanır. İkinci pişirme, yani sır pişirme, cam tabakasını yüzeye eritir.

Başlıca kil türleri

• Toprak seramik — düşük ısıda pişirilmiş, gözenekli, sıcak renkler, dekoratif işler için uygun.
• Seramik eşya — orta ila yüksek ısıda pişirilebilir, dayanıklı, günlük kullanım için uygundur.
• Porselen — yüksek ısıda pişirilmiş, beyaz, yarı saydam, işlenmesi zor bir malzeme.

Fırınlar elektrik, gaz veya odunla çalışır. Odunla pişirme, hiçbir sırın taklit edemeyeceği kül ve alev izleri bırakır. Bu yüzeyler tahmin edilemezdir ve bazı çömlekçilerin onları yakalamaya çalışmasının nedeni de tam olarak budur.