Bir kiriş, bir açıklık boyunca yük taşır. İnşaatta, bir zemini, çatıyı veya köprüyü destekleyen yatay bir elemandır. Yük altında bir kirişin üst kısmı sıkıştırmaya, alt kısmı gerilmeye maruz kalır ve ortası kesme kuvvetine karşı direnç gösterir. Bu nedenle bir kirişin ortası en derindir ve genellikle uçlarına doğru incelir. Malzeme, kuvvetlerin en büyük olduğu yere yerleştirilir. Bu prensip mutfak aletleri için de geçerlidir. Oklava bir kiriştir. Bıçak ağzı bir kiriştir. Kaşık sapı bir kiriştir. Her biri yük altında bükülmeye karşı direnç gösterir.

Kirişler birçok malzemeden üretilir. Ahşap kirişlerin kesilmesi ve sabitlenmesi kolaydır ancak açıklıkları sınırlıdır. I-kiriş gibi çelik kirişler, uzun mesafeler boyunca ağır yükleri taşır. Betonarme kirişler, betonun basınç dayanımı ile çeliğin çekme dayanımını birleştirir. Lamine ahşap gibi mühendislik ürünü ahşap kirişler, masif keresteye göre daha uzun açıklıklara olanak tanır. Seçim, açıklığa, yüke ve bütçeye bağlıdır.

Sehim, genellikle mukavemetten daha çok tasarımda belirleyici faktördür. Çok fazla sehim yapan bir döşeme kirişi esnek bir his verir ve yüzey kaplamalarında çatlaklara neden olabilir. Yapı yönetmelikleri sehimi açıklığın bir kısmıyla sınırlandırır, döşemeler için genellikle L/360'tır. Bağlantılar da önemlidir. Bir kiriş yükünü kolonlara, duvarlara veya üst kirişlere aktarmalıdır. Zayıf bir bağlantı, aksi takdirde sağlam bir yapıyı yıkabilir. Mutfakta, ucuz bir kaşık ağır bir yemeğin altında bükülür. İyi bir kaşık ise dayanır. Kiriş de aynı mantıkla çalışır. Açıklığı kapsar. Yükü taşır. Tutar.