Belka przenosi obciążenia wzdłuż przęsła. W budownictwie jest to poziomy element podtrzymujący strop, dach lub most. Górna część obciążonej belki poddawana jest ściskaniu, dolna rozciąganiu, a środkowa część przeciwstawia się ścinaniu. Dlatego belka jest najgłębsza w środku i często zwęża się na końcach. Materiał umieszcza się w miejscu, gdzie siły są największe. Zasada ta dotyczy również narzędzi kuchennych. Wałek do ciasta jest belką. Ostrze noża jest belką. Rączka łyżki jest belką. Każda z tych części przeciwstawia się zginaniu pod obciążeniem.

Belki występują w wielu materiałach. Belka drewniana jest łatwa do cięcia i mocowania, ale ma ograniczoną rozpiętość. Belka stalowa, taka jak dwuteownik, przenosi duże obciążenia na duże odległości. Belka żelbetowa łączy wytrzymałość betonu na ściskanie z wytrzymałością stali na rozciąganie. Belka z drewna klejonego warstwowo, taka jak drewno klejone warstwowo, pozwala na uzyskanie większych rozpiętości niż lite drewno tarcicy. Wybór zależy od rozpiętości, obciążenia i budżetu.

Ugięcie często ma większy wpływ na projekt niż wytrzymałość. Belka stropowa, która zbyt mocno się ugina, jest sprężysta i może powodować pękanie wykończenia. Przepisy budowlane ograniczają ugięcie do ułamka rozpiętości, często L/360 w przypadku stropów. Połączenia również mają znaczenie. Belka musi przenosić obciążenie na słupy, ściany lub nadproża. Słabe połączenie może zawalić solidną konstrukcję. W kuchni tania łyżka ugina się pod ciężarem gulaszu. Dobra łyżka trzyma. Belka działa na tej samej zasadzie. Rozpina. Nosi. Trzyma.