İngiliz anahtarı, somun ve cıvataları kavrayıp çeviren bir alettir. Basit bir işlevi olan basit bir alettir: kaymadan tork uygulamak. Çeneler veya soket, bağlantı elemanına uyar ve sap kaldıraç görevi görür. Uyum yanlış olursa, anahtar somunun köşelerini yuvarlar. Doğru uyum sağlanırsa, bağlantı elemanı tatmin edici bir çatlama sesiyle gevşer. Mekanikçiler, tesisatçılar ve demirciler İngiliz anahtarı taşırlar. Bu alet yüzyıllardır çeşitli şekillerde varlığını sürdürmektedir ve temel fikri geliştiren kimse olmamıştır.

Anahtarlar birçok çeşitte bulunur. Açık uçlu anahtarın U şeklinde bir çenesi vardır ve somunun iki tarafını da kavrar. Kutu uçlu anahtarın on iki noktalı kapalı bir halkası vardır, bu da daha fazla köşeyi kavramasına ve dar alanlarda çalışmasına olanak tanır. Kombine anahtarın her ikisinden de birer tane bulunur. Ayarlanabilir anahtarın hareketli bir çenesi vardır, bu nedenle tek bir alet birçok boyuta uyar, ancak daha kolay kayar. Lokma anahtarı, değiştirilebilir lokmalar ve cırcırlı bir kol kullanır, bu da sabit bir anahtarı yeniden konumlandırmaktan daha hızlıdır. Boru anahtarının tırtıklı çeneleri ve kendiliğinden sıkılaşan bir tutamağı vardır ve altıgen somunlar yerine yuvarlak borular için tasarlanmıştır.

Boyut, markadan daha önemlidir. Metrik ve inç ölçülü anahtarlar birbirinin yerine kullanılamaz. 13 mm'lik bir anahtar 1/2 inçlik bir somuna takıldığında somunu yuvarlaklaştırır. Anahtar sıkıca oturmalı, sallanmamalıdır. İnatçı bağlantı elemanları için daha uzun bir sap veya uzatma kolu kaldıraç etkisi sağlar, ancak çok fazla kuvvet cıvatayı veya anahtarı kırabilir. Anahtar bir kaldıraçtır. Kuvveti katlar. Gücü ve tehlikesi de buradadır.