Bağımsız film, büyük stüdyoların kontrolü dışında, genellikle küçük bir bütçeyle üretilir. Bu terim, akıllı telefonla çekilen mikro bütçeli filmlerden, bağımsız finansörler tarafından desteklenen prestijli dramalara kadar geniş bir film yelpazesini kapsar. Ortak noktaları ise bir dereceye kadar yaratıcı özgürlüktür. Film yapımcısı bir stüdyo yöneticisine hesap vermek zorunda değildir. İstediği filmi yapar.

Bağımsız sinemanın uzun bir geçmişi var. Hollywood'un ilk dönemlerinde bağımsız yapımcılar stüdyo sistemine meydan okudular. 1960'lar ve 1970'lerde John Cassavetes ve Robert Altman gibi yönetmenlerle bağımsız sinema gelişti. 1990'larda bağımsız sinema patlaması Quentin Tarantino, Steven Soderbergh ve Kevin Smith'i ön plana çıkardı. 2000'ler ve 2010'larda dijital teknoloji film yapmayı daha kolay ve ucuz hale getirdi. Yayın platformları yeni fırsatlar ve yeni zorluklar yarattı.

Bağımsız filmler genellikle stüdyoların kaçındığı konuları ele alır. Risk alırlar, biçimle deneyler yaparlar ve kişisel hikayeler anlatırlar. Yeni yeteneklerin ve yeni fikirlerin kaynağıdırlar. Bazı bağımsız filmler hit olur ve kariyer başlatır. Çoğu ise olmaz. Ekonomik koşullar acımasızdır. Bir film yapımcısı, izleyici bulamayan bir proje üzerinde yıllarını harcayabilir. Ancak bağımsız ruh varlığını sürdürür. Sinemanın can damarıdır.