Een onafhankelijke film wordt geproduceerd buiten de controle van grote studio's, vaak met een klein budget. De term omvat een breed scala aan films, van microbudgetfilms opgenomen met een smartphone tot prestigieuze drama's die worden gefinancierd door onafhankelijke investeerders. Wat ze gemeen hebben, is een zekere mate van creatieve vrijheid. De filmmaker hoeft geen verantwoording af te leggen aan een studiobaas. Ze maken de film die ze willen maken.

De onafhankelijke filmindustrie kent een lange geschiedenis. In de beginjaren van Hollywood daagden onafhankelijke producenten het studiosysteem uit. In de jaren 60 en 70 bloeide de onafhankelijke cinema op met filmmakers als John Cassavetes en Robert Altman. In de jaren 90 bracht de indieboom Quentin Tarantino, Steven Soderbergh en Kevin Smith op de voorgrond. In de jaren 2000 en 2010 maakte digitale technologie het gemakkelijker en goedkoper om een ​​film te maken. Streamingplatforms hebben nieuwe mogelijkheden en uitdagingen gecreëerd.

Onafhankelijke films behandelen vaak onderwerpen die grote studio's liever vermijden. Ze nemen risico's, experimenteren met de vorm en vertellen persoonlijke verhalen. Ze zijn een bron van nieuw talent en nieuwe ideeën. Sommige onafhankelijke films worden hits en lanceren carrières. De meeste niet. De economische realiteit is meedogenloos. Een filmmaker kan jaren aan een project werken dat nooit een publiek vindt. Maar de onafhankelijke geest blijft bestaan. Het is de levensader van de cinema.