Bankalar, maliyetleri ne kadar iyi kontrol ettiklerini ölçmek için verimlilik oranını kullanırlar. Bu oran, faiz dışı giderlerin net faiz geliri artı faiz dışı gelire bölünmesiyle elde edilir. Daha düşük bir sayı daha iyidir. %50'lik bir verimlilik oranı, bankanın bir dolar gelir elde etmek için 50 sent harcadığı anlamına gelir.

Bu oran en çok bankacılık sektöründe yaygın olsa da, kavram başka alanlarda da uygulanabilir. Genel olarak, verimlilik oranı bir şirketin varlıklarını ve yükümlülüklerini gelir elde etmek için ne kadar iyi kullandığını ölçer. Bir üretim şirketi çalışan başına geliri takip edebilir. Bir perakendeci metrekare başına satışları takip edebilir. Her biri aynı sorunun farklı bir versiyonudur: Girdileriniz karşılığında ne kadar çıktı alıyorsunuz?

Verimlilik oranları karşılaştırma için kullanışlıdır. Oranı %45 olan bir banka, %70 olan bir bankadan daha yalındır. Ancak bağlam önemlidir. Yeni teknolojiye yoğun yatırım yapan bir bankanın oranı geçici olarak yüksek olabilir. Maliyetleri çok agresif bir şekilde düşüren bir banka müşteri hizmetlerine zarar verebilir. Oran bir anlık görüntüdür, bir yargı değildir. Nereye bakmanız gerektiğini söyler, ne sonuç çıkarmanız gerektiğini değil.