Banki stosują wskaźnik efektywności do pomiaru skuteczności kontroli kosztów. Dzieli on wydatki pozaodsetkowe przez dochód odsetkowy netto powiększony o dochód pozaodsetkowy. Im niższa wartość, tym lepiej. Wskaźnik efektywności na poziomie 50% oznacza, że ​​bank wydaje 50 centów, aby uzyskać dolara przychodu.

Wskaźnik ten jest najczęściej spotykany w bankowości, ale koncepcja ta ma zastosowanie również w innych obszarach. Ogólnie rzecz biorąc, wskaźnik efektywności mierzy, jak dobrze firma wykorzystuje swoje aktywa i pasywa do generowania dochodu. Firma produkcyjna może śledzić przychody na pracownika. Sprzedawca detaliczny może śledzić sprzedaż na metr kwadratowy. Każde z tych pytań jest pochodną tego samego pytania: ile produkcji otrzymujesz za swój wkład?

Wskaźniki efektywności są przydatne do porównań. Bank ze wskaźnikiem na poziomie 45% jest mniej efektywny niż bank ze wskaźnikiem na poziomie 70%. Kontekst ma jednak znaczenie. Bank intensywnie inwestujący w nowe technologie może mieć tymczasowo wysoki wskaźnik. Zbyt agresywne cięcie kosztów może negatywnie wpłynąć na obsługę klienta. Wskaźnik to migawkowy obraz sytuacji, a nie werdykt. Wskazuje, gdzie szukać, a nie jakie wnioski wyciągnąć.