Bankalar, kim olduklarını bilmeden müşteri kabul edemezler. Müşterinizi Tanıyın (KYC), finans kuruluşlarının kimlikleri doğrulamalarını, müşterinin işinin niteliğini anlamalarını ve kara para aklama veya terörist finansmanı riskini değerlendirmelerini gerektiren kurallar ve prosedürler bütünüdür. Bu, bir nezaket göstergesi değil, yasal bir yükümlülüktür.

Süreç birkaç aşamadan oluşmaktadır. Müşteri kimlik tespiti, devlet tarafından verilen bir kimlik belgesi, adres kanıtı ve vergi kimlik numarasının toplanmasını içerir. Müşteri durum tespiti, müşterinin mesleği, fon kaynağı ve beklenen işlem kalıplarına göre risk profilini değerlendirir. Gelişmiş durum tespiti, siyasi olarak etkili kişiler veya nakit yoğun sektörlerdeki işletmeler gibi yüksek riskli müşteriler için uygulanır. Sürekli izleme, işlemleri beklenen kalıba göre takip eder ve olağandışı herhangi bir durumu işaretler.

Müşteri Tanıma (KYC) pahalıdır. Bankalar kimlik doğrulama sistemlerine, analistlere ve uyumluluk personeline milyarlarca dolar harcıyor. Ayrıca, belge sağlamak ve soruları yanıtlamak zorunda kalan müşterileri de hayal kırıklığına uğratıyor. Ancak alternatif daha da kötü. KYC'yi geçemeyen bankalar para cezaları, lisans kaybı ve itibar kaybıyla karşı karşıya kalıyor. 2012'de HSBC, uyuşturucu kartellerinin hesapları üzerinden kara para aklamasına izin veren KYC başarısızlıkları nedeniyle 1,9 milyar dolar ödedi.

Kurallar ülkeye göre değişmekle birlikte, Mali Eylem Görev Gücü (FATF) tarafından belirlenen standartlara uymaktadır. Amerika Birleşik Devletleri bunları ABD PATRIOT Yasası ve FinCEN düzenlemeleri aracılığıyla uygulamaktadır. Avrupa Birliği'nin de kendi kara para aklama karşıtı direktifleri bulunmaktadır. Sınır ötesi bankalar bunların hepsine uymak zorundadır.