Synapsa to połączenie między dwoma neuronami lub między neuronem a komórką docelową, taką jak mięsień czy gruczoł, gdzie przekazywane są informacje. Składa się z zakończenia presynaptycznego, szczeliny synaptycznej (przerwy o szerokości około 20–40 nanometrów) oraz błony postsynaptycznej.

Większość synaps w układzie nerwowym ma charakter chemiczny: sygnał elektryczny docierający do zakończenia aksonu powoduje uwolnienie neuroprzekaźników do szczeliny, które wiążą się z receptorami w kolejnej komórce i albo ją pobudzają, albo hamują. Niektóre synapsy mają charakter elektryczny, umożliwiając jonom bezpośredni przepływ między komórkami przez połączenia szczelinowe, co przyspiesza transmisję, ale zmniejsza jej elastyczność.

Główne cechy

• Zakończenie presynaptyczne uwalnia neuroprzekaźniki
• Szczelina synaptyczna oddziela dwie komórki
• Receptory postsynaptyczne odbierają sygnał
• Transmisja w synapsach chemicznych jest jednokierunkowa

Plastyczność synaptyczna, czyli wzmacnianie się lub osłabianie połączeń synaptycznych w miarę ich używania, jest powszechnie uważana za komórkową podstawę uczenia się i pamięci.