Een synaps is de verbinding tussen twee neuronen, of tussen een neuron en een doelcel zoals een spier of klier, waar informatie wordt overgedragen. Het bestaat uit de presynaptische terminal, de synaptische spleet (een opening van ongeveer 20-40 nanometer) en het postsynaptische membraan.

De meeste synapsen in het zenuwstelsel zijn chemisch: een elektrisch signaal dat bij het axonuiteinde aankomt, triggert de afgifte van neurotransmitters in de synaptische spleet. Deze neurotransmitters binden zich aan receptoren op de volgende cel en stimuleren of remmen deze. Sommige synapsen zijn elektrisch, waardoor ionen rechtstreeks tussen cellen kunnen stromen via gap junctions. Dit maakt de transmissie sneller, maar minder flexibel.

Belangrijkste kenmerken

• De presynaptische terminal geeft neurotransmitters af.
• De synaptische spleet scheidt de twee cellen.
• Postsynaptische receptoren ontvangen het signaal.
• De overdracht is unidirectioneel in chemische synapsen.

Synaptische plasticiteit – het versterken of verzwakken van synapsen door gebruik – wordt algemeen beschouwd als de cellulaire basis van leren en geheugen.