Układ limbiczny to zespół połączonych ze sobą struktur w mózgu, które odgrywają kluczową rolę w emocjach, motywacji i pamięci. Obejmuje ciało migdałowate, hipokamp, ​​podwzgórze oraz kilka powiązanych obszarów korowych i podkorowych.

Ciało migdałowate ocenia emocjonalne znaczenie bodźców, zwłaszcza tych związanych ze strachem i agresją, i pomaga w tworzeniu wspomnień emocjonalnych. Hipokamp jest niezbędny do tworzenia nowych wspomnień deklaratywnych i nawigacji przestrzennej. Podwzgórze łączy stany emocjonalne i motywacyjne z reakcjami fizjologicznymi i układem hormonalnym. Kora zakrętu obręczy i inne obszary mózgu przyczyniają się do subiektywnego doświadczania emocji i regulacji zachowań emocjonalnych.

Koncepcja zunifikowanego układu limbicznego została z czasem udoskonalona; struktury te są silnie powiązane z resztą mózgu i uczestniczą w wielu funkcjach wykraczających poza emocje. Niemniej jednak, ta grupa pozostaje użyteczna do opisu obwodów, które nadają wydarzeniom ich emocjonalny ciężar i pozwalają, aby przeszłe doświadczenia wpływały na obecne odczucia i działania.

Kiedy wspomnienie niesie ze sobą ładunek emocjonalny lub bodziec wywołuje szybką reakcję motywacyjną, układ limbiczny jest mocno zaangażowany.