Pamięć błyskowa to żywe, szczegółowe wspomnienie okoliczności, w których dana osoba dowiedziała się o ważnym emocjonalnie wydarzeniu. Ludzie często twierdzą, że dokładnie pamiętają, gdzie byli, co robili i kto przekazał im tę wiadomość.

Termin ten został wprowadzony przez Rogera Browna i Jamesa Kulika do opisu wspomnień wydarzeń takich jak zabójstwo osoby publicznej. Intensywność emocjonalna i konsekwencje zdarzenia wydają się uruchamiać specjalny mechanizm kodowania, który zachowuje szczegóły peryferyjne wraz z faktami centralnymi. Późniejsze badania wykazały, że wspomnienia błyskowe nie są odporne na błędy. Pewność siebie pozostaje wysoka, nawet gdy dokładność spada z czasem; ludzie mogą błędnie pamiętać szczegóły, wciąż mając pewność, że je pamiętają.

Zjawisko to ilustruje siłę emocji w zakresie wzmacniania pamięci, ale jednocześnie ostrzega przed utożsamianiem wyrazistości i pewności siebie z dokładnością. Traumatyczne wydarzenia mogą prowadzić zarówno do natrętnych, szczegółowych wspomnień, jak i do istotnych zniekształceń.

Wspomnienie z fleszem jest jak fotografia. Jak wiele fotografii, może być zarówno uderzające, jak i niedoskonałe.