Tyrania to okrutne i opresyjne rządy absolutnego władcy. Tyran sprawuje władzę bez prawnych ograniczeń, często przejmując ją siłą lub dziedzicząc. Słowo to pochodzi od greckiego słowa „tyrannos”, które pierwotnie oznaczało władcę, który przejął władzę wbrew konstytucji. W starożytnej Grecji tyran niekoniecznie był okrutny. Niektórzy byli popularni. Z czasem jednak termin ten nabrał współczesnego znaczenia: władca, który nadużywa władzy dla osobistych korzyści i uciska lud. Platon i Arystoteles analizowali tyranię jako skorumpowaną formę monarchii. Twierdzili, że tyrani kierują się własnym interesem i strachem oraz że otaczają się pochlebcami i szpiegami.

Tyrania nie ogranicza się do starożytnej Grecji. Pojawiała się w wielu epokach i miejscach. U rzymskich cesarzy, średniowiecznych królów, współczesnych dyktatorów. Hannah Arendt analizowała totalitaryzm, formę tyranii XX wieku, która wykorzystuje ideologię i terror do kontrolowania każdego aspektu życia. Tyrania nie jest tym samym co autorytaryzm, choć te dwa pojęcia się pokrywają. Autorytaryzm ogranicza wolność polityczną. Tyrania dodaje okrucieństwo i rządy jednostki. Opór wobec tyranii jest tematem filozofii politycznej. Locke argumentował, że ludzie mają prawo do rewolucji, gdy rząd staje się tyranią. Rewolucje amerykańska i francuska czerpały z tej idei. Tyrania przypomina, że ​​władza deprawuje, a władza absolutna deprawuje absolutnie.

Cechy tyranii

• Absolutna władza. Żadnych prawnych ani instytucjonalnych ograniczeń.
• Okrucieństwo. Ucisk i przemoc wobec poddanych.
• Własny interes. Rządy mające na celu osobisty zysk.
• Strach. Rządy poprzez zastraszanie i nadzór.

Tyrania to nie to samo, co dyktatura. Dyktator może rządzić z poparciem społeczeństwa. Tyran rządzi wbrew interesom ludu.