Relatywizm głosi, że prawda lub moralność zależą od kontekstu. To, co jest prawdą dla jednej osoby lub kultury, może nie być prawdą dla innej. To, co jest słuszne w jednym społeczeństwie, może być błędne w innym. Pogląd ten występuje w wielu formach. Relatywizm epistemiczny głosi, że wiedza jest względna w stosunku do pewnych ram. Relatywizm moralny głosi, że sądy moralne są względne w stosunku do kultury lub jednostki. Relatywizm kulturowy głosi, że powinniśmy rozumieć wierzenia i praktyki w ich własnym kontekście kulturowym, a nie oceniać je według własnych kryteriów.

Relatywizm jest często przeciwstawiany obiektywizmowi, który głosi, że niektóre prawdy są uniwersalne. Krytycy twierdzą, że relatywizm jest samozniszczalny. Jeśli każda prawda jest względna, to twierdzenie, że każda prawda jest względna, samo w sobie jest względne. Obrońcy odpowiadają, że relatywizm dotyczy standardów, którymi się posługujemy, a nie tego, czy istnieje świat niezależny od nas. Relatywizm wywarł wpływ na antropologię, socjologię i kulturoznawstwo. Zachęca do tolerancji i pokory. Rodzi również trudne pytania. Jeśli moralność jest względna, jak krytykować praktyki takie jak niewolnictwo czy okaleczanie narządów płciowych? Jeśli wiedza jest względna, jak oceniać konkurujące twierdzenia naukowe? Debata między relatywizmem a jego krytykami jest jedną z najważniejszych we współczesnej filozofii.

Formy relatywizmu

• Epistemic. Wiedza jest względna w stosunku do ram.
• Moral. Moralność jest kwestią kultury lub jednostki.
• Kulturowe. Wierzenia i praktyki należy rozumieć w kontekście.
• Estetyka. Piękno jest kwestią gustu.

Relatywizm to nie to samo, co tolerancja. Tolerancja to wartość. Relatywizm to twierdzenie dotyczące natury prawdy i moralności.