Relativisme stelt dat waarheid of moraliteit afhankelijk is van de context. Wat waar is voor de ene persoon of cultuur, hoeft niet waar te zijn voor een andere. Wat in de ene samenleving juist is, kan in een andere onjuist zijn. Deze opvatting kent vele vormen. Epistemisch relativisme stelt dat kennis relatief is ten opzichte van een bepaald kader. Moreel relativisme stelt dat morele oordelen relatief zijn ten opzichte van een cultuur of individu. Cultureel relativisme stelt dat we overtuigingen en gebruiken moeten begrijpen binnen hun eigen culturele context, en ze niet moeten beoordelen aan de hand van onze eigen normen.

Relativisme wordt vaak tegenover objectivisme geplaatst, dat stelt dat sommige waarheden universeel zijn. Critici beweren dat relativisme zichzelf tegenspreekt. Als alle waarheid relatief is, dan is de bewering dat alle waarheid relatief is zelf ook relatief. Verdedigers antwoorden dat relativisme gaat over de maatstaven die we hanteren, niet over de vraag of er een wereld bestaat die onafhankelijk van ons is. Relativisme is invloedrijk geweest in de antropologie, sociologie en culturele studies. Het bevordert tolerantie en nederigheid. Het roept ook lastige vragen op. Als moraliteit relatief is, hoe bekritiseren we dan praktijken zoals slavernij of genitale verminking? Als kennis relatief is, hoe beoordelen we dan concurrerende wetenschappelijke beweringen? Het debat tussen relativisme en zijn critici is een van de meest belangrijke in de hedendaagse filosofie.

Vormen van relativisme

• Epistemisch. Kennis is relatief ten opzichte van een raamwerk.
• Moraal. Moraliteit is relatief en afhankelijk van een cultuur of individu.
• Cultural. Overtuigingen en gebruiken moeten in hun context worden begrepen.
• Aesthetic. Schoonheid is subjectief en afhankelijk van persoonlijke smaak.

Relativisme is niet hetzelfde als tolerantie. Tolerantie is een waarde. Relativisme is een bewering over de aard van waarheid en moraliteit.