Niektóre idee zyskują na sile, przeciwstawiając się swoim przeciwieństwom. Antyteza to zestawienie kontrastujących słów, fraz lub idei w równoległej strukturze. Zwrot „To były najlepsze czasy, to były najgorsze czasy” zestawia dwie skrajności, tak aby każda z nich wyostrzała drugą. Ten zabieg pojawia się w retoryce politycznej, literaturze i codziennej argumentacji, gdy mówca chce podkreślić wyraźny podział.

Skuteczna antyteza opiera się na równowadze. Kontrastujące elementy powinny być podobne pod względem gramatycznym, aby przeciwstawienie było jasne i rytmiczne. Rezultat jest często zapadający w pamięć, ponieważ umysł rejestruje jednocześnie podobieństwo struktury i różnicę znaczeniową. Pisarze używają antytezy, aby zdefiniować stanowisko poprzez to, czym ono nie jest, lub aby zilustrować konflikt w jednym zdaniu.

Nie każdy kontrast się kwalifikuje. Swobodne przeciwstawienie bez formy paralelnej to po prostu kontrast. Antyteza wymaga celowego odbicia, które czyni zderzenie eleganckim i wyrazistym. Jeśli się uda, pozostawia widza z wyraźnym, wyraźnym rozróżnieniem, którego trudno zapomnieć.