Wiedza a priori jest niezależna od doświadczenia. Wiesz ją, zanim jej doświadczysz. Pochodzi wyłącznie z rozumu. Wszyscy kawalerowie są stanu wolnego. To prawda z definicji. Nie musisz przeprowadzać wywiadu z kawalerami. Prawda tkwi w znaczeniu słów. Dwa plus dwa równa się cztery. To prawda niezależnie od tego, co obserwujesz.

Termin ten pochodzi z łaciny i oznacza „pierwszy”. Stanowi on przeciwieństwo wiedzy a posteriori, która opiera się na doświadczeniu. Wiedza a priori jest konieczna. Nie może być inaczej. Jest uniwersalna. Nie różni się w zależności od osoby ani miejsca. Matematyka i logika są źródłem wiedzy a priori. Opierają się na definicjach i regułach, a nie na obserwacjach.

Przykłady wiedzy a priori

• Wszyscy kawalerowie są nieżonaci.
• Dwa plus dwa równa się cztery.
• Jeżeli A jest większe od B i B jest większe od C, to A jest większe od C.
• Kwadrat ma cztery boki.
• Nic nie może być jednocześnie prawdziwe i fałszywe.

Wiedza a priori jest pewna. Nie wymaga weryfikacji. Nie można jej obalić doświadczeniem. Nigdy nie znajdziesz żonatego kawalera. Nigdy nie znajdziesz kwadratu o pięciu bokach. Prawdy są wbudowane w pojęcia. Debata dotyczy tego, czy wiedza a priori dotyczy świata, czy naszych pojęć. Immanuel Kant argumentował, że część wiedzy a priori jest syntetyczna, co oznacza, że ​​mówi nam coś o świecie. Inni twierdzą, że wiedza a priori jest analityczna, prawdziwa z definicji, ale nieinformująca o rzeczywistości. Debata trwa. Ale koncepcja jest jasna. Pewna wiedza poprzedza doświadczenie. Jest to wiedza rozumu.