Życie nie kończy się na dnie morskim. Organizmy żyjące na dnie, w nim lub bezpośrednio nad nim zbiorczo nazywane są bentosem. Obejmują one zarówno mikroorganizmy i drobne skorupiaki żyjące między ziarnami piasku, jak i duże kraby, rozgwiazdy i ryby denne.

Miękkie osady są siedliskiem infauny, która ryje; twarde podłoża stanowią schronienie dla epifauny, która przyczepia się do podłoża lub pełza. Pokarm dociera do nas w postaci opadających cząsteczek z powierzchni lub jest wytwarzany lokalnie w procesie chemosyntezy w kominach i odciekach. Głębokość, temperatura, natlenienie i rodzaj podłoża mają duży wpływ na występowanie poszczególnych gatunków.

Zespoły bentosowe przetwarzają materię organiczną, przetwarzają składniki odżywcze i stanowią podstawę wielu sieci pokarmowych, które ostatecznie wspierają rybołówstwo komercyjne. Są również czułymi wskaźnikami zanieczyszczeń, szkód wyrządzonych przez trałowanie oraz zmian stężenia tlenu i temperatury spowodowanych zmianami klimatu. Pobieranie próbek bentosu wymaga chwytaków, rdzeni, włoków lub zdalnie sterowanych pojazdów, dostosowanych do różnych siedlisk i zagadnień.

Nawet w najgłębszych rowach żyją wyspecjalizowane zwierzęta bentoniczne, które przystosowały się do ekstremalnego ciśnienia i niedoboru pożywienia.