Pamięć krótkotrwała przechowuje niewielką ilość informacji w aktywnej świadomości przez krótki okres – zazwyczaj od sekund do minuty, chyba że materiał jest powtarzany. Klasyczna pojemność pamięci to siedem plus minus dwa elementy, choć rzeczywisty limit zależy od charakteru materiału i od tego, czy elementy można podzielić na większe jednostki.

Informacje w pamięci krótkotrwałej są kruche. Krótkie rozproszenie uwagi często wystarcza, aby je wymazać. Ćwiczenia utrwalające – proste powtarzanie – mogą utrzymać materiał w aktywności, ale niewiele pomagają w jego przeniesieniu do pamięci długoterminowej. Procesy rozwijające, które łączą nowe elementy z istniejącą wiedzą, są znacznie skuteczniejsze w trwałym zapamiętywaniu.

Współczesne modele często zastępują starszą koncepcję pamięci krótkotrwałej pamięcią roboczą, która kładzie nacisk na aktywną manipulację, a nie pasywne przechowywanie. Mimo to podstawowa obserwacja pozostaje niezmienna: tylko ograniczona ilość informacji może być jednocześnie w centrum uwagi.

• Ograniczona pojemność
• Krótki czas trwania bez próby
• Podatny na zakłócenia
• Brama do dłuższego przechowywania

Codziennymi przykładami są: pamiętanie numeru telefonu na tyle długo, aby go wybrać, lub pamiętanie początku zdania podczas czytania jego końca.