Het kortetermijngeheugen houdt een kleine hoeveelheid informatie gedurende een korte periode actief in het bewustzijn vast – meestal enkele seconden tot een minuut, tenzij de informatie herhaald wordt. De klassieke schatting van de capaciteit is zeven items plus of min twee, hoewel de werkelijke limiet afhangt van de aard van de informatie en of items in grotere eenheden kunnen worden opgedeeld.

Informatie in het kortetermijngeheugen is fragiel. Een korte afleiding is vaak al genoeg om het te wissen. Herhaling – simpelweg herhalen – kan de informatie actief houden, maar draagt ​​weinig bij aan de overdracht ervan naar het langetermijngeheugen. Uitgebreide processen die nieuwe informatie koppelen aan bestaande kennis zijn veel effectiever voor blijvende retentie.

Hedendaagse modellen vervangen het oudere concept van het kortetermijngeheugen vaak door het werkgeheugen, dat de nadruk legt op actieve manipulatie in plaats van passieve opslag. De fundamentele observatie blijft echter overeind: slechts een beperkte hoeveelheid informatie kan tegelijkertijd in de aandacht worden gehouden.

• Beperkte capaciteit
• Korte duur zonder repetitie
• Gevoelig voor storingen
• Toegangspoort tot langdurige opslag

Alledaagse voorbeelden zijn het onthouden van een telefoonnummer net lang genoeg om het te kunnen bellen, of het vasthouden van het begin van een zin terwijl je het einde leest.