Przez większość XX wieku uważano, że mózg dorosłego ssaka nie jest zdolny do generowania nowych neuronów. Pogląd ten został zrewidowany. Neurogeneza – powstawanie nowych neuronów – zachodzi w ograniczonych obszarach, zwłaszcza w zakręcie zębatym hipokampa i strefie podkomorowej zaopatrującej opuszkę węchową.

Neuronalne komórki macierzyste dzielą się i wytwarzają progenitory pośrednie, które różnicują się w neurony, które następnie migrują, dojrzewają i integrują się z istniejącymi obwodami. Proces ten jest regulowany przez doświadczenie, stres, wysiłek fizyczny i wiele sygnałów molekularnych. Nowe neurony hipokampa wydają się przyczyniać do niektórych form uczenia się i regulacji nastroju.

To, czy w dorosłej korze mózgowej człowieka zachodzi znacząca neurogeneza, pozostaje przedmiotem debaty. Nawet ograniczona neurogeneza u dorosłych otwiera jednak możliwości naprawy po urazie i zrozumienia, jak mózg pozostaje plastyczny przez całe życie. Wzmocnienie lub ukierunkowanie tego procesu jest aktywnym celem terapeutycznym.

Techniki etykietowania, które pozwalają na oznaczenie dzielących się komórek, uczyniły to zjawisko widocznym i możliwym do zmierzenia.