Kora mózgowa to cienka, pofałdowana zewnętrzna warstwa mózgu. Jest ona siedzibą wyższych funkcji poznawczych człowieka – percepcji, ruchów dowolnych, języka, rozumowania i planowania.

U ludzi kora mózgowa jest głęboko pofałdowana, co znacznie zwiększa jej powierzchnię w obrębie czaszki. Jest podzielona na cztery płaty po każdej stronie: czołowy, ciemieniowy, skroniowy i potyliczny. Pierwotne obszary sensoryczne i ruchowe zajmują określone obszary; znacznie większy pozostały obszar stanowi kora asocjacyjna, która integruje informacje i wspiera złożoną aktywność umysłową. Obie półkule są w pewnym stopniu wyspecjalizowane – język jest zazwyczaj lewostronny – jednak pozostają w stałej komunikacji za pośrednictwem spoidła wielkiego.

Grubość kory mózgowej i integralność jej połączeń zmieniają się w ciągu życia i są zależne od doświadczeń, chorób i urazów. Neuroobrazowanie umożliwiło obserwację kory mózgowej podczas wykonywania określonych zadań, ujawniając rozproszone sieci, a nie izolowane centra większości funkcji psychologicznych.

Mówiąc o najbardziej elastycznych i typowo ludzkich zdolnościach umysłu, mamy na myśli głównie korę mózgową.