W słoneczne popołudnie na niebie często pojawiają się rozproszone białe kłęby o płaskich podstawach. To chmury kłębiaste. Powstają, gdy nagrzewanie powierzchni powoduje unoszenie się mas powietrza, ich ochładzanie i skraplanie na poziomie kondensacji.

Cumulusy przy dobrej pogodzie zachowują niewielkie rozmiary i przynoszą niewiele deszczu lub nie przynoszą go wcale. Gdy atmosfera jest bardziej niestabilna, pojedyncze chmury mogą urosnąć i przekształcić się w wysokie cumulusy, a nawet cumulonimbusy. Płaska podstawa wyznacza wysokość, na której rozpoczyna się kondensacja; zaokrąglone wierzchołki wskazują na wznoszące się prądy termiczne.

Chmury te są użytecznymi wskaźnikami głębokości warstwy mieszanej i możliwości późniejszego rozwoju burz. Fotografowie cenią ich jasne, ostre kształty na tle błękitnego nieba. W tropikach, chmury kłębiaste pasatowe tworzą się na długich ulicach wzdłuż linii wiatru.

Ich obecność zwykle jest oznaką dziennego ogrzewania, a nie wymuszonego unoszenia się powietrza na dużą skalę.