Dźwięki mowy dzielimy z grubsza na te z otwartym przepływem powietrza i te ze zwężeniem. Spółgłoska to dźwięk mowy wytwarzany przy częściowym lub całkowitym zablokowaniu przepływu powietrza w torze głosowym.

Spółgłoski są klasyfikowane według miejsca artykulacji, sposobu artykulacji i dźwięczności. Zwarcia, szczelinowe, nosowe i płynne ilustrują różne sposoby artykulacji. Języki wybierają różne inwentarze spośród szerokich możliwości fonetycznych, jakie może wytworzyć człowiek.

Zbitki spółgłoskowe, zasady asymilacji i ograniczenia struktury sylab kształtują fonotaktykę. Dzieci przyswajają niektóre spółgłoski później niż inne, co znajduje odzwierciedlenie w rozwojowych wzorcach mowy. Transkrypcja fonetyczna opiera się na precyzyjnych symbolach spółgłoskowych, aby uchwycić kontrasty, których nie dostrzega zwykła ortografia.

• Dźwięk mowy z utrudnionym przepływem powietrza
• Opisane według miejsca, sposobu i sposobu mówienia
• Zapasy różnią się w zależności od języka
• Centralne miejsce w badaniach fonotaktycznych i akwizycyjnych