Spraakklanken kunnen grofweg worden onderverdeeld in klanken met een open luchtstroom en klanken met een vernauwing. Een medeklinker is een spraakklank die wordt geproduceerd met een gedeeltelijke of volledige obstructie van de luchtstroom in het spraakkanaal.

Medeklinkers worden geclassificeerd op basis van articulatieplaats, articulatiewijze en stemgeving. Plosieven, fricatieven, nasalen en liquidae illustreren verschillende articulatiewijzen. Talen selecteren verschillende inventarissen uit de brede fonetische mogelijkheden die mensen kunnen produceren.

Medeklinkerclusters, assimilatieregels en beperkingen in de lettergreepstructuur bepalen de fonotactiek. Kinderen verwerven bepaalde medeklinkers later dan andere, wat zich uit in de ontwikkeling van hun spraakpatronen. Fonetische transcriptie is afhankelijk van precieze medeklinkersymbolen om contrasten vast te leggen die in de gewone spelling ontbreken.

• Spraakgeluid met belemmerde luchtstroom
• Beschreven door plaats, wijze en stemgebruik.
• De inventaris verschilt per taal.
• Centraal in fonotactiek en verwervingsstudies