To, co społeczeństwo decyduje się zachować, ujawnia jego wartość. Dziedzictwo obejmuje zabytki, tradycje, języki i praktyki odziedziczone po poprzednich pokoleniach, uznane za godne ochrony i przekazywania.

Dziedzictwo materialne obejmuje budynki, artefakty i krajobrazy; dziedzictwo niematerialne obejmuje rytuały, rzemiosło i tradycje ustne. Organizacje krajowe i międzynarodowe wyznaczają miejsca i praktyki do ochrony prawnej. Często pojawiają się spory o to, czyje dziedzictwo się liczy oraz kto kontroluje jego interpretację i korzyści ekonomiczne.

Dziedzictwo może łączyć lub dzielić. Wspiera turystykę i edukację, ale może również zamrażać żywe tradycje lub wykluczać grupy marginalizowane. Historycy i specjaliści ds. dziedzictwa poruszają się między konserwacją a zmianą, autentycznością a adaptacją. Sama koncepcja ma swoją historię, obejmującą zarówno zabytki elitarne, jak i szersze formy wyrazu kulturowego.

• Odziedziczone tradycje i zabytki cenione za zachowanie
• Obejmuje formy materialne i niematerialne
• Z zastrzeżeniem wyznaczenia i sprzeciwu
• Łączy ochronę środowiska z praktyką życia