Płaska mapa nadal może pokazać kształt wzgórz i dolin. Linie poziomicowe łączą punkty o tej samej wysokości nad poziomem odniesienia, zazwyczaj nad poziomem morza. Gdy linie leżą blisko siebie, zbocze jest strome; gdy się rozchodzą, teren jest łagodny.

Każdy kontur jest zamkniętą pętlą, choć może ona wychodzić poza krawędź mapy. Kontury indeksowe są rysowane grubiej i opisane wysokością. Obniżenia są oznaczone kreskami skierowanymi w dół. Odczytywanie konturów pozwala wędrowcowi lub inżynierowi na wizualizację trójwymiarowego terenu z dwuwymiarowego arkusza.

Nowoczesne cyfrowe modele terenu generują poziomice automatycznie, ale zasada działania pozostaje ta sama. Mapy poziomicowe są niezbędne do planowania zagospodarowania przestrzennego, oceny ryzyka powodziowego i nawigacji w terenie. Odstępy i kształt linii opowiadają historię krajobrazu.

• Linia łącząca punkty o tej samej wysokości
• Gęste odstępy wskazują na strome zbocza
• Stosowany na mapach topograficznych
• Pomaga wizualizować trójwymiarowy teren