Koło barw układa odcienie w okręgu, aby pokazać ich wzajemne relacje. Isaac Newton jest często uznawany za twórcę pierwszego diagramu kołowego z 1666 roku, choć wcześniejsi myśliciele zgłębiali podobne idee. Koło przybierało od tego czasu wiele form. W niektórych wersjach, na podstawie tradycyjnego malarstwa, czerwony, żółty i niebieski umieszczane są w równych punktach. W innych używa się cyjanu, magenty i żółci do druku, a czerwonego, zielonego i niebieskiego do światła. Każde koło odzwierciedla inny system mieszania.

Projektanci używają koła do budowania palet. Kolory naprzeciw siebie są dopełniające i tworzą silny kontrast. Kolory obok siebie są analogiczne i harmonizują. Kolory w wierzchołkach trójkąta równobocznego tworzą schemat triadyczny. Schemat rozdzielno-dopełniający wykorzystuje kolor bazowy i dwa kolory sąsiadujące z nim dopełniające. Wzory te stanowią punkty wyjścia, a nie formuły. Paleta, która wygląda na zrównoważoną na kole, może nie pasować do kontekstu, w zależności od oświetlenia, materiału i skojarzeń kulturowych.

Typowe relacje kolorów

• Uzupełniający: przeciwny na kole.
• Analogicznie: sąsiadujące na kole.
• Triadyczny: trzy równomiernie rozmieszczone kolory.
• Rozdzielno-dopełniające: baza plus dwa prawie dopełnienia.

Koło barw to mapa, a nie terytorium. Pomaga projektantom dostrzegać relacje, ale ostateczny osąd następuje w samym dziele.