Weryfikacja danych potwierdza, że ​​dane zostały poprawnie przepisane lub przesłane. Walidacja sprawdza, czy dane są poprawne w momencie wprowadzenia. Weryfikacja sprawdza, czy dotarły w stanie nienaruszonym. Urzędnik wpisuje adres z formularza papierowego do bazy danych. Walidacja sprawdza, czy kod pocztowy zgadza się z miastem. Weryfikacja sprawdza, czy adres został wpisany poprawnie od samego początku. Te dwa procesy są powiązane, ale różnią się od siebie. Pierwszy weryfikuje zgodność danych z regułami. Drugi weryfikuje zgodność danych ze źródłem.

Metody weryfikacji różnią się w zależności od kontekstu. Podwójne wprowadzanie danych polega na tym, że dwie osoby niezależnie wprowadzają te same dane i porównują wyniki. Wszelkie rozbieżności powodują weryfikację. Jest to powszechne w badaniach klinicznych i systemach finansowych, gdzie błędy są kosztowne. Weryfikacja skrótu porównuje sumę kontrolną przed i po transferze, aby potwierdzić, że dane nie zostały uszkodzone podczas przesyłania. Liczenie rekordów weryfikuje, czy migracja przeniosła oczekiwaną liczbę wierszy. Próbkowanie weryfikuje podzbiór rekordów względem źródła. Każda metoda wychwytuje inne błędy. Podwójne wprowadzanie danych wychwytuje błędy transkrypcji. Haszowanie wychwytuje błędy transmisji. Liczenie rekordów wychwytuje niekompletne transfery. Próbkowanie wychwytuje problemy systematyczne. Weryfikacja nie jest darmowa. Wymaga czasu i wysiłku. Pytanie brzmi, czy koszt błędu uzasadnia koszt weryfikacji. W przypadku listy marketingowej, być może nie. W przypadku dawkowania leków dla pacjenta, zdecydowanie.

Metody weryfikacji

• Podwójne wejście – niezależne wejście dwóch osób
• Weryfikacja skrótu — porównanie sum kontrolnych przed i po transferze
• Liczba rekordów — potwierdź oczekiwaną liczbę wierszy
• Próbkowanie — kontrola wyrywkowa zapisów w odniesieniu do źródła
• Uzgadnianie — porównywanie sum w różnych systemach

Weryfikacja to druga para oczu. Wychwytuje to, co walidacja pomija.