Na planie filmowym światło kluczowe to pierwsze światło, które ustawia oświetleniowiec. Jest to główne źródło światła na obiekcie. Określa ono kształt twarzy, kierunek cieni i ogólny nastrój sceny. Światło kluczowe twarde tworzy ostre, dramatyczne cienie. Światło kluczowe miękkie tworzy delikatne, pochlebne przejścia. Wybór światła kluczowego stanowi podstawę projektu oświetlenia.

Światło kluczowe jest zazwyczaj ustawione pod kątem 45 stopni od aparatu i nieco powyżej poziomu oczu fotografowanej osoby. Takie ustawienie tworzy naturalnie wyglądający cień po jednej stronie twarzy, nadając zdjęciu głębię i wymiar. Dokładna pozycja światła kluczowego jest zmienna. Wyższe światło kluczowe tworzy głębsze cienie i bardziej dramatyczny wygląd. Niższe światło kluczowe tworzy bardziej teatralny lub złowieszczy efekt. Przednie światło kluczowe tworzy płaski, równomierny efekt z minimalną ilością cieni.

Światło kluczowe jest częścią trzypunktowego systemu oświetlenia, wraz ze światłem wypełniającym i podświetleniem. Światło kluczowe zapewnia główne oświetlenie. Światło wypełniające zmiękcza cienie. Światło tylne oddziela obiekt od tła. Stosunek światła kluczowego do wypełniającego decyduje o kontraście. Wysoki współczynnik tworzy nastrojowy, stonowany obraz. Niski współczynnik tworzy jasny, stonowany obraz. Światło kluczowe jest punktem wyjścia. Wszystko inne jest zbudowane wokół niego.