Redukcja to zysk elektronów przez substancję. Jest to przeciwieństwo utleniania. Oba procesy zawsze zachodzą razem w reakcjach redoks. Substancja, która zyskuje elektrony, ulega redukcji. Jej stopień utlenienia maleje. Termin ten pierwotnie odnosił się do usuwania tlenu z rudy metalu, ale obecnie obejmuje każde pozyskanie elektronów. Pomocny jest mnemonik OIL RIG: Utlenianie to strata, redukcja to zysk.

Reduktory oddają elektrony i same ulegają utlenieniu. Typowe reduktory to wodór, węgiel oraz metale takie jak sód i cynk. Podczas ekstrakcji żelaza z rudy żelaza, węgiel redukuje tlenek żelaza do żelaza. Węgiel jest utleniany do dwutlenku węgla. Podczas produkcji aluminium, elektroliza redukuje tlenek glinu do glinu. Proces ten wymaga ogromnych ilości energii elektrycznej.

Redukcja jest wykorzystywana w wielu procesach przemysłowych. Wytwarza metale z rud, przekształca związki nitrowe w aminy w produktach farmaceutycznych oraz generuje wodór do ogniw paliwowych. Jest również ważna w biologii. Fotosynteza redukuje dwutlenek węgla do glukozy. Oddychanie utlenia glukozę do dwutlenku węgla i wody. Łańcuch transportu elektronów redukuje tlen do wody.

Redukcja nie zawsze dotyczy metali. Może obejmować niemetale, jak w przypadku redukcji chloru do chlorku. Może również obejmować cząsteczki organiczne, jak w przypadku redukcji ketonu do alkoholu. Wspólnym mianownikiem jest zysk elektronów. Redukcja to fundamentalny proces chemiczny.