Zabezpieczenie to składnik aktywów, który pożyczkobiorca zastawia w celu zabezpieczenia pożyczki. W przypadku niewywiązania się pożyczkobiorcy ze spłaty, pożyczkodawca może przejąć składnik aktywów i sprzedać go w celu odzyskania długu. Zabezpieczenie zmniejsza ryzyko pożyczkodawcy, dlatego pożyczki zabezpieczone często wiążą się z niższym oprocentowaniem niż pożyczki niezabezpieczone. Zabezpieczeniem kredytu hipotecznego jest dom. Zabezpieczeniem kredytu samochodowego jest samochód. Zabezpieczeniem kredytu zabezpieczonego są papiery wartościowe na rachunku maklerskim.

Nie wszystkie aktywa stanowią dobre zabezpieczenie. Pożyczkodawcy preferują aktywa łatwe do wyceny, łatwe do sprzedaży i o stabilnej cenie. Nieruchomości, pojazdy, gotówka i zbywalne papiery wartościowe są powszechne. Dzieła sztuki, biżuteria i przedmioty kolekcjonerskie są mniej popularne, ponieważ ich wartość jest subiektywna, a rynek jest ograniczony. Zapasy i należności mogą być zastawione w ramach pożyczek dla firm, ale pożyczkodawcy dyskontują je, ponieważ mogą być trudne do upłynnienia.

Wskaźnik LTV określa, jaką kwotę pożyczkodawca udzieli pod zastaw. Pożyczkodawca hipoteczny może pożyczyć 80% wartości domu. Pożyczkodawca samochodowy może pożyczyć 90% wartości samochodu. Pożyczkodawca papierów wartościowych może pożyczyć 50% wartości akcji. Utrata wartości chroni pożyczkodawcę w przypadku spadku wartości aktywów.

Zabezpieczenie może zostać przejęte w przypadku niewypłacalności kredytobiorcy. Jest to prawo przysługujące kredytobiorcy. To również ryzyko kredytobiorcy. Zastawianie aktywów, na których utratę nie można sobie pozwolić, to zły pomysł. Zastawianie aktywów, których wartość może spaść, również jest ryzykowne. Kredytodawca zażąda dodatkowego zabezpieczenia lub sprzeda aktywa, jeśli ich wartość spadnie.