Izba rozliczeniowa to instytucja pośrednicząca, która rozlicza transakcje między bankami. Działa w porozumieniu, przyjmując zlecenia płatnicze z jednego banku i przekazując je do drugiego, a następnie rozliczając zobowiązania i przelewając różnicę. Izby rozliczeniowe zmniejszają liczbę transakcji i ilość pieniędzy, które muszą zostać przelane.

Pierwszą izbą rozliczeniową była New York Clearing House, założona w 1853 roku. Wcześniej banki wymieniały czeki indywidualnie, wysyłając kurierów w obie strony miasta. Izba rozliczeniowa scentralizowała ten proces. Banki spotykały się codziennie, wymieniały czeki i rozliczały różnicę netto. Było to szybsze i bezpieczniejsze.

Współczesne izby rozliczeniowe są elektroniczne. Izba Rozliczeniowa obsługuje CHIPS, który rozlicza duże międzynarodowe płatności w dolarach, oraz RTP, sieć płatności w czasie rzeczywistym. Rezerwa Federalna obsługuje Fedwire i FedACH. Depository Trust and Clearing Corporation rozlicza transakcje na papierach wartościowych. Każda z nich obsługuje inny rodzaj transakcji, ale zasada jest ta sama: rozliczenie zobowiązań, uregulowanie różnicy, ograniczenie ryzyka.

Izby rozliczeniowe również zarządzają ryzykiem. Jeśli jeden bank zbankrutuje w trakcie procesu rozliczeniowego, izba rozliczeniowa może być zmuszona pokryć niedobór. Dlatego izby rozliczeniowe wymagają zabezpieczeń i ustalają standardy członkostwa. Podczas kryzysu w 2008 roku upadłość jednego z głównych członków izby rozliczeniowej mogła doprowadzić do zamrożenia całego systemu. Banki centralne interweniowały, aby temu zapobiec. Izby rozliczeniowe są zbyt ważne, by mogły upaść.