Strefa nadająca się do zamieszkania to obszar wokół gwiazdy, w którym na powierzchni planety może występować woda w stanie ciekłym. Nie jest tam ani za gorąco, ani za zimno. Czasami nazywa się ją strefą Złotowłosej. Koncepcja ta jest kluczowa dla poszukiwań życia poza Ziemią.

Odległość strefy od gwiazdy zależy od jej jasności. Słaby czerwony karzeł ma ekosferę blisko. Jasna, niebieska gwiazda ma ją daleko. Strefa nie jest ostrą granicą. Jest to pasmo, a jego granice zależą od założeń dotyczących atmosfery planety. Gruba atmosfera może zatrzymywać ciepło i wypychać wewnętrzną krawędź na zewnątrz. Cienka atmosfera może przepuszczać ciepło i wypychać zewnętrzną krawędź do wewnątrz.

Znalezienie się w strefie nadającej się do zamieszkania to za mało. Planeta potrzebuje odpowiedniej masy, aby utrzymać atmosferę. Potrzebuje pola magnetycznego, aby odbijać promieniowanie gwiezdne. Potrzebuje wody, węgla i innych pierwiastków. Potrzebuje stabilnego klimatu przez miliardy lat. Strefa nadająca się do zamieszkania to punkt wyjścia, a nie gwarancja.

Astronomowie odkryli potencjalnie nadające się do zamieszkania planety wokół pobliskich gwiazd. Przykładami są Proxima Centauri b, TRAPPIST-1e i Kepler-452b. Nie wiadomo, czy którakolwiek z nich faktycznie jest siedliskiem życia. Poszukiwania trwają.