Piasek jest najgrubszą z trzech głównych cząsteczek gleby, większą niż muł i znacznie większą niż glina. Pochodzi ze zwietrzałej skały, głównie kwarcu, i jest ziarnisty w dotyku. Gleba składająca się głównie z piasku nazywana jest glebą piaszczystą lub, w skrajnym przypadku, piaskiem.

Gleby piaszczyste mają wyraźne zalety. Szybko odprowadzają wodę, nagrzewają się wczesną wiosną i są łatwe w obróbce narzędziami ręcznymi. Rośliny okopowe, takie jak marchew i ziemniaki, rosną w nich prosto. Zawierają jednak mało składników odżywczych, szybko wysychają i wypłukują nawozy do wód gruntowych. Materia organiczna szybko zanika, ponieważ mikroorganizmy szybko ją rozkładają w dobrze napowietrzonych warunkach.

Zarządzanie piaszczystą glebą

• Regularnie dodawaj kompost i obornik, aby budować materię organiczną
• Stosuj rośliny okrywowe, aby zachować składniki odżywcze w okresie zimowym
• Podlewaj często, małymi ilościami, a nie intensywnie
• Wybieraj uprawy odporne na suszę, np. żyto lub proso

Gleby piaszczyste dominują w północnej Europie, południowo-wschodniej części USA i Sahelu. Mogą być produktywne, ale wymagają więcej uwagi niż glina. Plantator, który zignoruje ich ograniczenia, straci zarówno składniki odżywcze, jak i wodę.