Kanał to sztucznie utworzony szlak wodny, którego celem jest transport wody do nawadniania, drenażu, żeglugi lub zaopatrzenia w wodę. W rolnictwie kanały irygacyjne obejmują zarówno małe rowy ziemne, jak i duże, betonowe kanały, transportujące wodę z rzek, zbiorników lub tam na pola. Najwcześniejsze kanały pochodzą ze starożytnej Mezopotamii, około 4000 r. p.n.e., gdzie nawadniano jęczmień i pszenicę; podobne systemy pojawiły się w Egipcie, Dolinie Indusu i Chinach. Rzymscy i średniowieczni inżynierowie zbudowali rozległe sieci kanałów, a XVII–XIX wiek przyniósł boom w budowie kanałów w Europie i Ameryce Północnej, napędzany zarówno potrzebami transportowymi, jak i irygacyjnymi. Współczesne kanały irygacyjne obejmują kanały bez wykładziny, które tracą wodę na skutek przesiąkania, oraz systemy wykładzinowe lub rurowe, które zwiększają wydajność. Głównymi przykładami są kanały w dorzeczu Indusu w Pakistanie, akwedukt kalifornijski i Wielki Kanał w Chinach. Zarządzanie kanałami obejmuje planowanie, konserwację i rozwiązywanie problemów związanych z podmoknięciem i zasoleniem, często poprzez drenaż podziemny i jednoczesne wykorzystanie wód gruntowych.