Elk jaar kent de lokale belastingdienst een waarde toe aan elk onroerend goed ten behoeve van de inning van onroerendgoedbelasting. Deze officiële waardebepaling is de taxatie. Deze kan afwijken van de marktwaarde en is onderworpen aan staats- en lokale regelgeving.

Taxateurs gebruiken massale taxatiemethoden, waarbij ze verkoopgegevens, kenmerken van de woning en soms een inspectie van het interieur beoordelen. Huiseigenaren ontvangen een taxatiebericht en hebben meestal een bepaalde periode om bezwaar te maken als ze van mening zijn dat het bedrag te hoog is. Een succesvol bezwaar kan de belastingaanslag jarenlang verlagen.

De taxatieverhoudingen en egalisatiepercentages variëren per gemeente. Sommige gebieden taxeren de onroerende goederen tegen de volledige marktwaarde; andere gebruiken een fractie daarvan. Er kunnen ook speciale heffingen worden opgelegd voor lokale verbeteringen zoals trottoirs of riolering. Inzicht in het taxatieproces helpt eigenaren om de belastingkosten te voorspellen en fouten aan te vechten.

• Officiële taxatie die wordt gebruikt voor de onroerendgoedbelasting.
• Kan afwijken van de huidige marktwaarde.
• In de meeste gevallen is dit onderhevig aan een beroepsprocedure van de eigenaar.
• Bepaalt de hoogte van de jaarlijkse belastingaanslag.