Een discriminerende stimulus is een signaal dat aangeeft wanneer een bepaalde reactie waarschijnlijk bekrachtigd zal worden. Het schept de gelegenheid voor het gedrag zonder het direct uit te lokken.

In een operante kamer kan een lichtbron dienen als discriminerende stimulus: wanneer het licht brandt, levert het indrukken van een hendel voedsel op; wanneer het licht uit is, niet. Het dier leert alleen te drukken in aanwezigheid van het licht. Verkeerslichten, schoolbellen en de aanwezigheid van een bepaalde persoon kunnen allemaal functioneren als discriminerende stimuli in menselijke omgevingen. De stimulus dwingt de reactie niet af; hij geeft aan dat de gevolgen van de reactie zijn veranderd.

Discriminatietraining zorgt voor stimuluscontrole door de respons te bekrachtigen in aanwezigheid van één stimulus en de bekrachtiging te onthouden in aanwezigheid van andere stimuli. Het resulterende gedrag is efficiënt: het organisme reageert wanneer het iets oplevert en spaart energie wanneer dat niet het geval is.

Een discriminerende stimulus is het groene licht uit de omgeving dat de leerling vertelt dat de voorwaarde op dat moment van kracht is.