Een object in rust blijft in rust. Een object in beweging blijft in beweging met een constante snelheid. Dat is Newtons eerste bewegingswet, ook wel de wet van de inertie genoemd. Het klinkt eenvoudig, maar het was revolutionair. Vóór Newton dachten mensen dat er een kracht nodig was om een ​​object in beweging te houden. Galileo had dat idee al betwist, maar Newton maakte er een wet van. De reden waarom objecten op aarde afremmen, is wrijving, niet een gebrek aan kracht. In de ruimte, waar geen wrijving is, kan een ruimteschip jarenlang zweven zonder zijn motoren te hoeven gebruiken.

De eerste wet definieert wat we verstaan ​​onder kracht. Een kracht is datgene wat de bewegingstoestand van een object verandert. Als een object in rust is en in rust blijft, of met constante snelheid beweegt, dan is de nettokracht erop nul. Als het versnelt, of van richting verandert, dan werkt er een nettokracht op. De eerste wet introduceert ook het concept van inertie, de weerstand van een object tegen veranderingen in zijn beweging. Inertie is afhankelijk van de massa. Een zwaar object heeft meer inertie dan een licht object. Daarom is het moeilijker om een ​​auto te duwen dan een fiets, en moeilijker om een ​​trein te stoppen dan een auto.

Belangrijkste punten

• Wet van de inertie. Objecten verzetten zich tegen veranderingen in beweging.
• Geen kracht nodig. De beweging gaat door zonder kracht.
• Netto kracht. Een netto kracht van nul betekent een constante snelheid.
• Wrijving. De reden waarom objecten op aarde vertragen.
• Traagheid. Afhankelijk van de massa.

De eerste wet van Newton is niet hetzelfde als de tweede wet van Newton. De eerste wet definieert kracht. De tweede wet kwantificeert kracht.