Je besluit je arm op te steken, en je arm gaat omhoog. Hoe? De beslissing is een mentale gebeurtenis. De beweging is een fysieke gebeurtenis. Hoe veroorzaakt het mentale het fysieke? Die vraag is het lichaam-geestprobleem, en het houdt filosofen al sinds Descartes bezig. Hij betoogde dat geest en lichaam afzonderlijke substanties zijn, maar hij kon niet verklaren hoe ze op elkaar inwerken. Hij opperde de pijnappelklier, maar dat schoof de vraag alleen maar verder op. Als de geest immaterieel is, hoe kan hij dan materie in beweging brengen?

Het probleem kent verschillende voorgestelde oplossingen. Dualisme stelt dat geest en lichaam gescheiden zijn. Physicalisme stelt dat mentale toestanden fysieke toestanden zijn. Idealisme stelt dat de werkelijkheid fundamenteel mentaal is. Functionalisme stelt dat mentale toestanden worden gedefinieerd door hun causale rol, niet door hun substantie. Eliminatief materialisme stelt dat mentale toestanden niet bestaan ​​zoals wij denken dat ze bestaan. Elk standpunt kent problemen. Dualisme worstelt met interactie. Physicalisme worstelt met bewustzijn. Functionalisme worstelt met qualia. Het probleem is niet alleen filosofisch. Het raakt aan kunstmatige intelligentie, dierlijk bewustzijn en de aard van psychische aandoeningen. De vraag hoe geest en lichaam zich tot elkaar verhouden, is tevens een vraag over wie we zijn.

Standpunten over het probleem

• Dualisme. Geest en lichaam zijn afzonderlijke substanties.
• Physicalisme. Mentale toestanden zijn fysieke toestanden.
• Idealisme. De realiteit is in wezen mentaal.
• Functionalisme. Mentale toestanden zijn causale rollen.

Het geest-lichaamprobleem is nog niet opgelost. Het is een van de diepste en meest hardnekkige vragen in de filosofie.