Het standaardinstrument voor het in kaart brengen van de fundamentele fysische eigenschappen van de waterkolom is de CTD – een instrumentarium dat geleidbaarheid, temperatuur en diepte meet. Het instrument wordt vanaf een onderzoeksschip via een geleidende kabel neergelaten en stuurt realtime gegevens naar het oppervlak, terwijl een reeks watermonsters op de gewenste diepte kan worden afgesloten.

De geleidbaarheid wordt omgerekend naar zoutgehalte; de ​​druk wordt omgerekend naar diepte. De resulterende profielen onthullen de gelaagde structuur van de oceaan, de grenzen tussen watermassa's en de intensiteit van de menging. CTD's worden gekalibreerd aan de hand van laboratoriumstandaarden, zodat metingen van verschillende schepen en uit verschillende jaren vergelijkbaar blijven.

Vrijwel elke oceanografische expeditie begint met CTD-stations. De gegevens die hieruit worden verkregen, dienen als input voor modellen, kalibreren satellietwaarnemingen en leveren referentiegegevens voor autonome sensoren. Moderne CTD's zijn vaak uitgerust met extra sensoren voor zuurstof, fluorescentie, troebelheid of pH, waardoor een enkele meting een momentopname van meerdere parameters van het binnenste van de oceaan oplevert.

• Instrument voor het meten van geleidbaarheid, temperatuur en diepte.
• Primair instrument voor het profileren van de waterkolom
• Vaak gecombineerd met flessen voor watermonsters.
• Basis van fysische oceanografische datasets