IJzel bestaat uit doorschijnende ijskorrels die stuiteren als ze de grond raken. Het ontstaat wanneer sneeuwvlokken door een laag lucht met een temperatuur boven het vriespunt vallen en smelten tot regendruppels, die vervolgens weer bevriezen tot ijs wanneer ze door een diepere laag lucht met een temperatuur onder het vriespunt nabij het aardoppervlak gaan.

De ijskorrels zijn meestal kleiner dan hagel en missen de gelaagde structuur van hagelstenen. IJzel maakt vaak een kenmerkend tikkend geluid op ramen en daken. Het kan zich ophopen en gladde oppervlakken creëren, hoewel het over het algemeen minder gevaarlijk is dan bevroren regen.

Om het exacte neerslagtype in de winter te voorspellen, is nauwkeurige kennis van het temperatuurprofiel in de hogere luchtlagen nodig. Kleine veranderingen in de dikte van de warme luchtlaag kunnen de neerslag doen omslaan van sneeuw naar ijzel of bevroren regen. Waarnemers letten goed op ijzel, omdat dit aanwijzingen geeft over de verticale temperatuurstructuur.

In sommige regio's wordt de term anders gebruikt, dus officiële definities helpen verwarring te voorkomen.