Woorden als here, now en you hebben alleen betekenis als je weet wie er spreekt en vanuit welke locatie. Deiktische verwijzing is het fenomeen waarbij de betekenis van bepaalde uitdrukkingen afhangt van de context van de uitspraak, met name persoon, plaats en tijd.

Persoonsdeiktische verwijzingen onderscheiden de spreker, de toehoorder en anderen. Ruimtelijke deiktische verwijzingen lokaliseren entiteiten ten opzichte van de positie van de spreker. Temporele deiktische verwijzingen verankeren gebeurtenissen in het moment van spreken. Gebaren vergezellen vaak deiktische woorden, waardoor hun contextgebonden karakter wordt versterkt.

Talen coderen deiktische verwijzingen op verschillende manieren, bijvoorbeeld met uitgebreide systemen van richtingsaanduidingen of beleefdheidsvormen. Vertalers en dialoogsysteem ondervinden problemen wanneer deiktische centra verschuiven. De pragmatiek beschouwt deiktische verwijzingen als een essentieel bewijs dat betekenis niet volledig in zinnen alleen besloten ligt.

• Contextafhankelijke verwijzing naar een persoon, plaats of tijd.
• Bevat termen als ik, hier en morgen.
• Vaak ondersteund door een gebaar.
• De complexiteit verschilt per taal.