Zelfs als een gesprek spontaan aanvoelt, is het doorgaans strak georganiseerd. Gespreksanalyse is de empirische studie van de structuur en de sequentiële organisatie van alledaagse interactie, gebaseerd op gedetailleerde transcripties van opgenomen gesprekken.

Onderzoekers bestuderen beurtwisseling, herstel, volgordeorganisatie en voorkeursstructuren. Kleine kenmerken – pauzes, overlappingen, inademingen – blijken een systematische betekenis te hebben binnen de interactie. De methode is voortgekomen uit sociologische vraagstukken over sociale orde en wordt nu gebruikt in de taalkunde, antropologie en communicatiewetenschappen.

De bevindingen tonen aan hoe mensen van moment tot moment betekenis geven, zonder een vast script. In de praktijk wordt conversatieanalyse toegepast in medische consultaties, klaslokalen en bij het ontwerpen van technologie. De focus op natuurlijk voorkomende data onderscheidt deze aanpak van verzonnen voorbeelden.

• Studie naar de organisatie van natuurlijke spraak
• Gebaseerd op opgenomen, nauwkeurig getranscribeerde interactie
• Analyseert bochten, reparaties en volgordes.
• Toegepast in institutionele en alledaagse situaties.