In veel samenlevingen zijn mensen als eigendom beschouwd. Slavernij is het institutionele bezit en de gedwongen uitbuiting van mensen aan wie wettelijk of volgens de gewoonte hun persoonlijke vrijheid wordt ontzegd en die gedwongen worden om voor anderen te werken.

De vormen varieerden van huishoudelijke arbeid en schuldslavernij tot grootschalige plantagesystemen. De transatlantische slavenhandel vervoerde tussen de vijftiende en negentiende eeuw miljoenen Afrikanen gedwongen naar Amerika, wat immense rijkdom en ingrijpende demografische en culturele gevolgen met zich meebracht. Andere slavernijsystemen bestonden in het oude Middellandse Zeegebied, de islamitische wereld, Afrika en Azië.

De afschaffingsbewegingen criminaliseerden uiteindelijk de slavernij in de meeste rechtsgebieden, maar dwangarbeid blijft in gewijzigde vormen bestaan. Historici bestuderen de economische logica, het dagelijkse verzet, de culturele creativiteit en de langetermijngevolgen van slavensamenlevingen. Het onderwerp blijft essentieel voor het begrijpen van ongelijkheid en mensenrechten.

• Eigendom en gedwongen uitbuiting van mensen
• Bestond in veel historische samenlevingen.
• Het transatlantische systeem was bijzonder grootschalig.
• Juridisch afgeschaft, maar laat een blijvende erfenis na.