Identieke DNA-sequenties kunnen verschillende uitkomsten opleveren. Epigenetica bestudeert erfelijke veranderingen in genexpressie die geen veranderingen in de onderliggende DNA-sequentie met zich meebrengen. Chemische modificaties aan DNA en histonproteïnen, samen met niet-coderende RNA's, reguleren of genen actief of inactief zijn.

DNA-methylering en histonmodificatie zijn de best gekarakteriseerde mechanismen. Deze markeringen worden tijdens de ontwikkeling gevormd en kunnen reageren op omgevingsfactoren, voeding en stress. Sommige epigenetische toestanden blijven bestaan ​​tijdens celdeling en in bepaalde gevallen zelfs over generaties heen.

Epigenetische ontregeling draagt ​​bij aan kanker, imprintingstoornissen en complexe ziekten. Onderzoekers brengen deze kenmerken in het hele genoom in kaart om de ontwikkeling en ziekte te begrijpen. In tegenstelling tot DNA-mutaties zijn veel epigenetische veranderingen potentieel omkeerbaar, wat therapeutische mogelijkheden biedt met medicijnen die methylering of histonacetylering beïnvloeden.

• Erfelijke veranderingen in genexpressie zonder verandering van de DNA-sequentie.
• Het betreft DNA-methylering en histonmarkeringen.
• Reageert op omgevingsinvloeden
• Relevant voor ontwikkeling en ziekte