Vermogensverdeling beschrijft hoe de totale bezittingen van een samenleving verdeeld zijn over haar leden. Vermogen is niet hetzelfde als inkomen. Inkomen komt elke maand binnen. Vermogen is de verzameling van wat mensen bezitten: huizen, grond, spaargeld, investeringen en bedrijven, minus schulden. Twee huishoudens kunnen hetzelfde salaris verdienen en zich toch op heel verschillende posities op de vermogensladder bevinden.

Vermogen is in vrijwel elk land veel sterker geconcentreerd dan inkomen. In de Verenigde Staten bezit de rijkste 10 procent van de huishoudens ongeveer twee derde van al het vermogen. De armste helft bezit slechts een minuscule fractie. Dit patroon herhaalt zich in Europa, Azië en Latijns-Amerika, hoewel de exacte cijfers variëren.

Verschillende factoren dragen bij aan de kloof. Geërfd vermogen wordt van generatie op generatie doorgegeven. Beleggingsrendementen nemen in de loop der tijd toe, wat gunstig is voor degenen die al vermogen bezitten. Huizenbezit, opleiding en toegang tot krediet bepalen wie vermogen opbouwt en wie niet. Economen discussiëren over de vraag in hoeverre dit te danken is aan inspanning en in hoeverre aan omstandigheden. De gegevens tonen aan dat beide een rol spelen.

Hoe het wordt gemeten

• Vermogensaandeel per percentiel
• Gini-coëfficiënt voor nettovermogen
• Mediaan versus gemiddelde rijkdom
• Vermogensoverdracht tussen generaties
• Schuld-activaverhouding