Gedifferentieerd onderwijs betekent dat dezelfde lesstof op verschillende manieren aan verschillende leerlingen wordt aangeboden. Geen twee leerlingen leren in hetzelfde tempo of op dezelfde manier. Een docent die differentieert, past de inhoud, het proces of het eindproduct aan aan het niveau van de leerling. Het gaat er niet om de een makkelijk en de ander moeilijk werk te geven. Het gaat erom elke leerling de juiste uitdaging te bieden.

In de praktijk komt differentiatie neer op flexibele groepering. Studenten kunnen in kleine groepjes werken aan vergelijkbare vaardigheden op verschillende niveaus. Het kan eruitzien als keuzeborden, waar studenten taken kiezen die hen interesseren. Het kan er ook uitzien als opdrachten in verschillende niveaus, waarbij het kernleerdoel hetzelfde is, maar de complexiteit varieert.

Het is veeleisend. Een docent met dertig leerlingen kan niet elke les volledig op maat maken. Critici zeggen dat het onrealistisch is zonder meer ondersteuning. Voorstanders zeggen dat zelfs kleine aanpassingen al helpen. De sleutel is je leerlingen kennen en bereid zijn om je snel aan te passen.

Manieren om onderscheid te maken

• Flexibele groepering
• Getrapte opdrachten
• Keuzeborden en menu's
• Diverse teksten op verschillende leesniveaus
• Meerdere manieren om aan te tonen dat je iets hebt geleerd