De eerste iPhone-apps hadden leren stiksels. De Notities-app zag eruit als een geel notitieblok. De Podcasts-app had een bandrecorder. Skeuomorfisme is een ontwerpstijl die texturen, materialen en objecten uit de echte wereld nabootst in digitale interfaces. Het idee was om onbekende technologie vertrouwd te laten aanvoelen door elementen uit de fysieke wereld te lenen.

Apple was onder Steve Jobs een groot voorstander van deze stijl. Maar in 2013 maakte iOS 7 er een einde aan ten gunste van flat design. Skeuomorfisme werd van de ene op de andere dag een mikpunt van spot. Maar de stijl is nooit helemaal verdwenen. Je ziet het terug in camera-apps die klikken als een sluiter, e-readers die pagina's omslaan en notitie-apps die handschrift op papier simuleren.

Waarom ontwerpers het gebruikten

• Bekende metaforen verkorten de leertijd.
• Texturen en schaduwen suggereren hoe elementen zich gedragen.
• Fysieke signalen geven aan welke functies beschikbaar zijn, zoals knoppen en schakelaars.

De kritiek is terecht. Overmatig gebruik van skeuomorfisme kan gedateerd en rommelig aanvoelen. Leertexturen helpen niemand om op een knop te drukken. Maar sommige skeuomorfische elementen zijn wel degelijk nuttig. Een schaduw onder een knop laat je weten dat je erop kunt drukken. Een prullenbakpictogram laat je zien waar verwijderde bestanden terechtkomen. De beste moderne interfaces lenen selectief elementen, waarbij ze de functionele elementen behouden en de decoratieve nostalgie achterwege laten.